قادر بخش آبسالان

آبسالان شاعر نام آشناي ايرانشهري در سال 1319 در مهد تمدن بلوچستان بمپور متولد شد.

او در همين شهر موفق به اخذ ديپلم گرديد و پس از آن شغل معلمي را برگزيد تا با توان سرشار خود بتواند به شكوفايي گل هاي بلوچستان كمك كند و در اين راه شاگردان بسياري تربيت نمود.

اما آنچه آبسالان را در ميان معاصرانش نمونه و برجسته كرده است ذوق لطيف و گفتار شيرين اوست.

اين گوهر دردانه بلوچستان طبع شعري روان وشيرين دارد.

او در اكثر قالبهاي شعر فارسي طبع آزمايي نموده است.

اما آنچه به نظر مي رسد علاقه وافر او به غزل است كه گوياي شيفتگي ايشان به لسان الغيب حافظ شيرازي است.

در زمينه فرهنگ بلوچ نيز تحقيقات فراواني از ايشان سراغ داريم كه نمونه اش تحقيق در مورد تاريخ بلوچ وبلوچستان است. و اين خود گامي در زمينه احياي زبان بلوچي در بلوچستان بوده وقابل تامل و تقدير است.

گذشته از تمامي اينها طبع شعر بلوچي زيبا ي اوست، آنچنان استادانه جلوه هاي طبيعت را با مضامين بلند فرهنگي و عرفاني گره مي زند كه گويي حافظي ديگر به زبان بلوچي نغمه سرايي مي كند.و اين تحفه اي از گلستان اشعارش:

"نوبهار"

تران كنت بلبل, نو بهار آتكگ

كوه بن ء ريك, ملگزار آتكگ

بو بهار گاهي هر گورا شنگ انت

سبزلء بور ء پا توار آتكگ

زنزريت ساه اچ گل ء بو آن

مولمان جان انتظار آتكگ

طوطي ءو سارم ء و شانتل و طاؤس

جنگل ء و باغان بي شمار آتكگ

بلبل إ جاك ﺀ صلصل نازينك

برز درچكاني شاهسار آتكگ

پورﺀ و سيسو گون كپوت چاهي

كهن ءو هوشاپان صد هزار آتكگ

اچ كهيراني شاهلان برزين

سوز كپوتاني وش توار آتكگ

افزودن به: del.icio.us | Digg